กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว เมื่อเจ้าหมาป่าเห็นลูกแกะยืนอยู่
ข้างแม่แพะ มันจึงเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ “นี่เจ้าไม่รู้ว่า
ตัวเองเป็นลูกแกะ เหตุใดถึงมาอยู่ในฝูงแพะดูเหมือนฝูงแกะ
กำลังหากินอยู่ใกล้ๆนี่เอง ทำไมจึงไม่ไปหาแม่ที่แท้จริงของเจ้า
”“ข้าไม่ไปหรอก” ลูกแกะตอบปฏิเสธ “ถึงแม้นว่าแกะจะเป็นผู้ให้
กำเนิดข้ามาก็จริง แต่แม่แพะตัวนี้เป็นผู้เลี้ยงดูข้ามาตั้งแต่เล็กจนโต
ท่านจึงน่าจะเป็นแม่ที่แท้จริงของข้ามากกว่า”
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "ความกตัญญูย่อมเกิดขึ้น เพราะได้รับ
การเลี้ยงดูเอาใจใส่ทนุถนอม อย่างแท้จริง
