วันหนึ่งเด็กเลี้ยงเเกะคิดหาเรื่องสนุกๆ เล่น
จึงเเกล้งร้องตะโกน ขึ้นมาว่า "ช่วยด้วย! หมาป่า
มากินลูกเเกะเเล้ว ช่วยด้วยจ้า ! " พวกชาวบ้าน
จึงพากันวิ่งมาช่วยพร้อมด้วยอาวุธต่างๆ เเต่เมื่อมาถึง
ก็ไม่พบหมาป่าสักตัว "มันวิ่งไปทางโน้นเเล้วล่ะ"
เด็กเลี้ยงเเกะโป้ปดเเล้วก็เเอบหัวเราะชอบใจภายหลัง
ต่อจากนั้นเด็กเลี้ยงเเกะก็เเกล้งหลอกให้ชาวบ้านวิ่งหน้าตื่น
เช่นเดิมได้อีก ๒- ๓ ครั้ง จนกระทั่งวันหนึ่งมีหมาป่ามา
ไล่กินเเกะจริงๆ คราวนี้เด็กเลี้ยงเเกะ ตะโกนขอความช่วยเหลือ
จนคอเเหบ คอเเห้ง พวกชาวบ้านก็ไม่มาเพราะคิดว่าเด็กหลอก
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "คนที่มักโป้ปดมดเท็จ เมื่อถึงคราว
พูดจริงก็ยากที่จะมีใครเชื่อ
